A A A

REAKCJE METALI W MIESZANINACH GAZOWYCH

W środowiskach agresywnych występujących w praktyce z re­guły występuje więcej niż jeden składnik, który może reagować w danych warunkach ze składnikami materiału l>. Ze względu na znaczną złożoność problemu teoretyczne opracowanie mechanizmu korozji metali w wa­runkach, w których możliwe jest równoczesne działanie dwóch składni­ków agresywnych atmosfery, napotyka na znaczne trudności. Należy podkreślić, że w większości przypadków w praktyce środowiska agresywne oprócz składników głównych zawierają również skład­niki inne jako zanieczyszczenia, których stężenia są zmienne w czasie. Mogą one oddziaływać jako stymulatory lub inhibitory korozji. W skład agresywnych środowisk przemysłowych wchodzą często substancje cie­kłe i stałe w postaci zawiesin w strumieniu gazów. Osiadając na powierz­chniach elementów metalowych, substancje te reagują bezpośrednio z ma­teriałem lub z obecną na jego powierzchni warstwą o odrębnym składzie chemicznym. Zgorzelina utworzona na powierzchni elementów metalo­wych w wyniku bezpośredniej reakcji z lotnymi składnikami atmosfery lub powłoka ochronna uzyskana podczas specjalnej obróbki powierzchni traci w tych warunkach swe własności ochronne. Należy podkreślić, że, niewielkie nawet stężenie zawiesin w atmosferze może powodować znacz­ne uszkodzenia materiału ze względu na ich gromadzenie się na powierz­chni w czasie eksploatacji. Szczególne znaczenie ma poznanie przebiegu i mechanizmu reakcji korozyjnych, podczas których równocześnie zachodzą procesy utleniania i siarkowania, utleniania i azotowania, utleniania i nawęglania. Stworzenie ogólnej teorii korozji metali w wieloskładnikowych mie­szaninach gazów przemysłowych jest równie nierealne, jak opracowanie ogólnego modelu mechanizmu utleniania stopów wieloskładnikowych. Zgodnie z metodą zaproponowaną jeszcze w latach pięćdziesiątych przez Wagnera [1] podejmowane są próby opracowywania modeli teoretycz­nych dla uproszczonych przypadków granicznych. W odniesieniu do reak­cji korozji metali i stopów w mieszaninach gazowych takimi układami mo­delowymi są metale czyste i wybrane stopy dwuskładnikowe poddawane działaniu środowisk zawierających dwa składniki agresywne, np. tlen i chlor, azot i siarka, tlen i siarka, tlen i węgiel.