REAKCJE METALI W MIESZANINACH GAZOWYCH
W środowiskach agresywnych występujących w praktyce z reguły występuje więcej niż jeden składnik, który może reagować w danych warunkach ze składnikami materiału l>. Ze względu na znaczną złożoność problemu teoretyczne opracowanie mechanizmu korozji metali w warunkach, w których możliwe jest równoczesne działanie dwóch składników agresywnych atmosfery, napotyka na znaczne trudności.
Należy podkreślić, że w większości przypadków w praktyce środowiska agresywne oprócz składników głównych zawierają również składniki inne jako zanieczyszczenia, których stężenia są zmienne w czasie. Mogą one oddziaływać jako stymulatory lub inhibitory korozji. W skład agresywnych środowisk przemysłowych wchodzą często substancje ciekłe i stałe w postaci zawiesin w strumieniu gazów. Osiadając na powierzchniach elementów metalowych, substancje te reagują bezpośrednio z materiałem lub z obecną na jego powierzchni warstwą o odrębnym składzie chemicznym. Zgorzelina utworzona na powierzchni elementów metalowych w wyniku bezpośredniej reakcji z lotnymi składnikami atmosfery lub powłoka ochronna uzyskana podczas specjalnej obróbki powierzchni traci w tych warunkach swe własności ochronne. Należy podkreślić, że, niewielkie nawet stężenie zawiesin w atmosferze może powodować znaczne uszkodzenia materiału ze względu na ich gromadzenie się na powierzchni w czasie eksploatacji.
Szczególne znaczenie ma poznanie przebiegu i mechanizmu reakcji korozyjnych, podczas których równocześnie zachodzą procesy utleniania i siarkowania, utleniania i azotowania, utleniania i nawęglania.
Stworzenie ogólnej teorii korozji metali w wieloskładnikowych mieszaninach gazów przemysłowych jest równie nierealne, jak opracowanie ogólnego modelu mechanizmu utleniania stopów wieloskładnikowych. Zgodnie z metodą zaproponowaną jeszcze w latach pięćdziesiątych przez
Wagnera [1] podejmowane są próby opracowywania modeli teoretycznych dla uproszczonych przypadków granicznych. W odniesieniu do reakcji korozji metali i stopów w mieszaninach gazowych takimi układami modelowymi są metale czyste i wybrane stopy dwuskładnikowe poddawane działaniu środowisk zawierających dwa składniki agresywne, np. tlen i chlor, azot i siarka, tlen i siarka, tlen i węgiel.