Wiadorhości ogólne Powierzchnie elementów i zespołów konstrukcyjnych mebli podlegają wykańczaniu, którego celem jest ochrona przed zabrudzeniem oraz pod­niesienie trwałości i estetyki wyrobów. Warstwy ochronne uzyskane w wyniku wykończenia powierzchni na­zywa się powłokami malarsko-lakierowymi. Mogą one być jedno-lub kilkuwarstwowe, w zależności od rodzaju i stopnia wykończenia. Po­wierzchnia, na którą nanosi się materiały wykończeniowe, nosi nazwę podłoża. W konstrukcjach mebli tapicerowanych wykończanym podłożem jest przeważnie drewno i okleinowane materiały płytowe drewnopochodne. Są one wykończane z reguły w sposób przezroczysty, tj. nie za­krywający rysunku i struktury podłoża. Przeciwieństwem wykończania przezroczystego jest wykończanie kryjące, tj. zakrywające powierz­chnię podłoża, stosowane przeważnie w meblach kuchennych, szpital­nych itd. Do wykończania przezroczystego' stosuje się bezbarwne lub barwione powłoki lakierowe, a do wykończania kryjącego — farby i emalie. Z praktycznego punktu widzenia materiały do wykończania powierz­chni drewna można podzielić na trzy grupy, a mianowicie: materiały i substancje do przygotowania powierzchni drewna przed wykończeniem, materiały do barwienia drewna oraz materiały lakierniczo-malarskie two­rzące powłoki ochronne wykończeniowe.